Heart Attack and Water –

Hope this helps because I care!

Heart Attack and Water –

I never knew this ! Interesting…….

Heart Attack & Water

Something I didn’t know either! I asked my Doctor why do I and other people urinate so much at night time.

Answer from my Cardiac Doctor = Gravity holds water in the lower part of your body when you are upright (legs swell). When you lie down and the lower body (legs and etc) seeks level with the kidneys it is then that the kidneys remove the water because it is easier.

This then ties in with the last statement!

I knew you need your minimum water to help flush the toxins out of your body, but this was news to me.

Correct time to drink water… Very Important. From A Cardiac Specialist! Drinking water at a certain time maximizes its effectiveness on the body:

2 glasses of water after waking up – helps activate internal organs

1 glass of water 30 minutes before a meal – helps digestion

1 glass of water before taking a bath – helps lower blood pressure

1 glass of water before going to bed – avoids stroke or heart attack .

Please pass this to the people you care about……

I can also add to this… My Physician told me that water at bed time will also help prevent night time leg cramps.

Your leg muscles are seeking hydration when they cramp and wake you up with a Charlie Horse.


Religion is not for the weak” – Swami Vivekananda

Swami Vivekananda

Swami Vivekananda (Photo credit: On Being)

“Religion is not for the weak” – Swami Vivekananda

via Atanu Dey on India‘s Development

An article on Swami Vivekananda in the Wall Street Journal of 30th March titled, “What Did J.D. Salinger, Leo Tolstoy, and Sarah Bernhardt Have in Common?”

makes for delightful reading. What they had in common was their devotion to Swami Vivekananda, the man who introduced Vedanta and yoga to America.

I did not know that. But anyway, it’s the sort of positive article about a Hindu monk that would give conniptions to the leftist “secular intellectuals” in India.

But the Wall Street Journal does not suffer from the knee-jerk negative reflex of the main stream English language media in India;

the latter would recoil with horror at the mere thought of publishing a laudatory piece about a proud Hindu. Wouldn’t that be tantamount to endorsing — horror of horrors — Hindutva?

Yoga is popular in the US and in many non-Muslim parts of the world. Why it is not popular in the Islamic world is interesting (and more about that later.) An excerpt from the WSJ article:

Although all but forgotten by America’s 20 million would-be yoginis, clad in their finest Lululemon, Vivekananda was the Bengali monk who introduced the word “yoga” into the national conversation.

In 1893, outfitted in a red, flowing turban and yellow robes belted by a scarlet sash, he had delivered a show-stopping speech in Chicago.

The event was the tony Parliament of Religions, which had been convened as a spiritual complement to the World’s Fair, showcasing the industrial and technological achievements of the age.

On its opening day, September 11, Vivekananda, who appeared to be meditating onstage, was summoned to speak and did so without notes.

“Sisters and Brothers of America,” he began, in a sonorous voice tinged with “a delightful slight Irish brogue,” according to one listener, attributable to his Trinity College–educated professor in India. “It fills my heart with joy unspeakable…”

Then something unprecedented happened, presaging the phenomenon decades later that greeted the Beatles (one of whom, George Harrison, would become a lifelong Vivekananda devotee).

The previously sedate crowd of 4,000-plus attendees rose to their feet and wildly cheered the visiting monk, who, having never before addressed a large gathering, was as shocked as his audience. “I thank you in the name of the most ancient order of monks in the world,” he responded, flushed with emotion.

“I thank you in the name of the mother of religions, and I thank you in the name of millions and millions of Hindu people of all classes and sects.”

I feel a kinship to Swami Vivekananda–which arises not merely from my being a Bengali and a Hindu like he was. It’s more of an intellectual kinship that transcends space and time.

Swami ji had the power to move people spiritually and emotionally. I knew that George Harrison was influenced by Indian thought but I did not know that the path lay through Vivekananda:

“No doubt the vast majority of those present hardly knew why they had been so powerfully moved,” Christopher Isherwood wrote a half century later, surmising that a “strange kind of subconscious telepathy” had infected the hall, beginning with Vivekananda’s first words, which have resonated, for some, long after.

Asked about the origins of “My Sweet Lord,” George Harrison replied that “the song really came from Swami Vivekananda, who said, ‘If there is a God, we must see him. And if there is a soul, we must perceive it.’ ”

The teachings of Vedanta are rooted in the Vedas, ancient scriptures going back several thousand years that also inform Buddhism, Hinduism and Jainism.

The Vedic texts of the Upanishads enshrine a core belief that God is within and without—that the divine is everywhere.

The Bhagavad Gita (Song of God) is another sacred text or gospel, whereas Hinduism is actually a coinage popularized by Vivekananda to describe a faith of diverse and myriad beliefs.

Vivekananda’s genius was to simplify Vedantic thought to a few accessible teachings that Westerners found irresistible. God was not the capricious tyrant in the heavens avowed by Bible-thumpers, but rather a power that resided in the human heart.

“Each soul is potentially divine,” he promised. “The goal is to manifest that divinity within by controlling nature, external and internal.” And to close the deal for the fence-sitters, he punched up Vedanta’s embrace of other faiths and their prophets.

Christ and Buddha were incarnations of the divine, he said, no less than Krishna and his own teacher, Ramakrishna.

Swami Vivekananda was valued for what he represented — Indian thought — and recognized by some of the brightest minds in America. One of them was Nicola Tesla. A few years ago I came across a wonderful documentary on Tesla. (I will dig up the reference later.) There I got to know that Swami Vivekananda and Tesla had met.

[Sahah] Bernhardt, in fact, introduced him to the electromagnetic scientist Nikola Tesla, who was struck by Vivekananda’s knowledge of physics. Both recognized they had been pondering the same thesis on energy—in different languages.

Vivekanand was keenly interested in the science supporting meditation, and Tesla would cite the monk’s contributions in his pioneering research of electricity. “Mr. Tesla was charmed to hear about the Vedantic prana and akasha and the kalpas [time],”

Vivekananda wrote to a friend. “He thinks he can demonstrate mathematically that force and matter are reducible to potential energy. I am to go to see him next week to get this mathematical demonstration. In that case Vedantic cosmology will be placed on the surest of foundations.” For the monk from Calcutta, there were no inconsistencies between science, evolution and religious belief.

Faith, he wrote, must be based upon direct experience, not religious platitudes.

As I said before, the WSJ piece is quite delightful. But I have one tiny disagreement. It is this:

Vivekananda’s influence bloomed well into the mid-20th century, infusing the work of Mahatma Gandhi, Carl Jung, George Santayana, Jane Addams, Joseph Campbell and Henry Miller, among assorted luminaries.

And then he seemed to go into eclipse in the West. American baby boomers—more disposed to “doing” than “being”—have opted for “hot yoga” classes over meditation.

At some point, perhaps in the 1980s, an ancient, profoundly antimaterialist teaching had morphed into a fitness cult with expensive accessories.

The claim that Vivekananda “infusing the work of Mahatma Gandhi” is untenable. Swami Vivekananda exhorted people to be strong, while Gandhi’s call to Indians (and anyone else who would care to listen) was passivity and resignation. Gandhi told people to surrender passively in the face of evil. India has indeed followed Gandhi’s path and rejected Swamiji’s. Examples of that would fill volumes but let me just point out one simple instance.

Auranzeb was one of the many tyrannical rulers of India who slaughtered Indians wholesale. One of the major thoroughfares of the capital of India prominently bears his name.

One can understand that Pakistan celebrates those who invaded and subjugated India but it is absolutely puzzling to see India do so. Why?

The answer must be because Indians are weak. I believe that the day that Indians throw off the yoke of subjugation will be the day that India embarks on the path to emancipation and freedom.

Weak people don’t have the freedom to take what is best and what is good for them. Instead they are forced to take whatever is least threatening to their overlords.

The English language main stream media of India is what it is because it is filled with weak people doing what they are allowed to do by the neo-colonial rulers of India. An article praising Swami Vivekananda would be unthinkable in the Indian MSM.

Imagine if Vedanta and yoga were to be introduced as part of the curriculum in Indian schools. You bet there would be howls of protests from all corners of India.

Vedanta and yoga — what Swamiji meant by the word “religion” — are not for the weak. The intellectuals and seekers of the West who came in contact with Vivekananda and the message he embodied were strong. They freely drank deep from the well of Indian wisdom.

. . . Christopher Isherwood and his friend Aldous Huxley, who wrote the introduction to the 1942 English-language edition of “The Gospel of Sri Ramakrishna,” a firsthand account (originally published in India in 1898) described by Huxley as “the most profound and subtle utterances about the nature of Ultimate Reality.” Nikhilananda, Salinger’s guru, did the translation, with assistance from Huxley, Joseph Campbell and Margaret Wilson, the daughter of the late president.

Huxley and Isherwood were introduced to Vedanta in the Hollywood Hills in the late 1930s by their countryman, the writer Gerald Heard. In a fitting counterpart to the New York Center, the Hollywood Vedanta society was likewise run by a scholarly and charismatic monk, Prabhavananda, who initiated the English trio of writers.

Like Nikhilananda, Prabhavananda was a magnet for the intelligentsia, and his lectures often attracted the likes of Igor Stravinsky, Laurence Olivier, Vivien Leigh and W. Somerset Maugham (and led to his writing “The Razor’s Edge”). Inspired by Isherwood—who briefly lived at the center as a monk—Greta Garbo asked if she too might move in. Told that a monastery accepts only men, Garbo became testy. “That doesn’t matter!” she thumped. “I’ll put on trousers.”

Henry Miller, who made headlines with his torrid and banned “Tropic of Cancer,” visited with Prabhavananda at the Hollywood center, devoured a small library of Vedanta books and settled down in Big Sur in 1944. Throughout his memoir, “The Air Conditioned Nightmare,” Miller invokes Vivekananda as the great sage of the modern age and the consummate messenger to rescue the West from spiritual bankruptcy.

The supreme irony is that India itself needs rescuing from spiritual bankruptcy — all the while when India itself has the world’s largest stock of spiritual capital safely locked away. As they say in Hindi, दिये के नीचे अँधेरा (“it’s dark right under the lamp”.) Perhaps centuries of slavery has robbed Indians of the discriminating faculty and the intelligence to recognize true wealth and wisdom.

Isherwood’s commitment to Vedanta, like Salinger’s, was unswerving and lifelong. Over the next 20 years, he co-translated with Prabhavananda the Bhagavad Gita, Patanjali’s “Yoga Aphorisms” and Shankara’s “Crest Jewel of Discrimination,” and was the author of several books and tracts on Vivekananda and Ramakrishna.

Alright, I have quoted enough from the WSJ piece. It’s a fairly long piece and I recommend it in its entirety. Here’s one last bit from it.

India has scheduled a yearlong party to commemorate the 150th anniversary of Vivekananda’s birth, beginning on January 12, 2013. There will be plenty of readings of his four texts on yoga as a spiritual discipline. Nine volumes chronicle his talks, writings and ruminations, from screeds against child marriage to Milton’s “Paradise Lost” to his pet goats and ducks. But if there were a single takeaway line that boils down his teachings to one spiritual bullet point, it would be “You are not your body.” This might be bad news for the yoga-mat crowd. The good news for beleaguered souls like Salinger was Vivekananda’s corollary: “You are not your mind.”

[Read more on Swami Vivekananda in this blog.]

Things you can do from here:
Subscribe to Atanu Dey on India’s Development using Google Reader
Get started using Google Reader to easily keep up with all your favorite sites

Vedas became omniform for all periods of time

The Rig Veda is one of the oldest religious te...

Image via Wikipedia

By Prem Sabhlok

Via e-mail

Swami Viveknanda had said that religion is a spiritual science. Many contemporary gurus, swamis, pujaris and priests are not able to explain the concept of spiritual science. But most of them agree that the Vedas are the supreme scriptures of Hindus. The Bhagavad-Gita mentions that study of Vedas is the highest virtue. Adi Granth Sahib says Asankh grantha mukhi Vedpatha. There are innumerable scriptures but Vedic study is the supreme.

Sad-Darshana (six schools of Indian philosophy),  based on Vedic metaphysics and Vedic Ishta theory-paths, aim at welfare of mankind. They have made it amply clear that to know the concept of religion as spiritual science, the study of the Vedas is essential. To avoid spread of pious forgeries in the society, Swami Dayananda had suggested study and propagation of Vedic knowledge for the Aryans (noble people).

After the study of the Vedas through English translation of mantras, riks, hymns and even some verses, it was apparent the religion as spiritual science is dharma and it is an institution of social, moral, ethical and spiritual uplift of mankind. It is based on certain principles of spiritual science relating to Rta (cosmic laws of Nature), ideal mosaic society where people follow four divine professions (chatvar varnas) allotted through the Vedic education system based on merit, ability and aptitude and certainly not by birth.

The concept of guru —  Gu means darkness and Ru means to dispel —  dispeller of inner and outer darkness as a preceptor, the cosmic delusion (maya), the difference between soul, manifested soul, spirit and their respective roles, prakrti (divine Nature), the ineffable and formless Supreme Reality Brahman, the cosmic word “Om” (Shabd Brahma) cause of origin of the universe, physical sciences and scientific temper and many other subjects and concepts have been explained in the context of dharma as spiritual science.

In the social aspect of dharma, the Vedas refer to healthy community life through sabha and vidhta, local self-governance, iddm nan mmam — enlightened liberalism (nothing for self all for society), etc.

With regard to the moral aspect hydra-headed corruption with nine heads and 99 sources of entry in the human body is mentioned and solution thereof to eliminate corruption.

On the ethical aspect of dharma, trivarga (three kinds of value systems are explained) and as regard spiritual side of dharma harmonized divine, spiritual and material knowledge (para jnan) is explained in great details.

After study of the Vedas, I wrote Glimpses of Vedic Metaphysics as a part of Vedic spiritual science. Hence the book is by a commoner for the common human beings and seekers of Vedic knowledge, who may not have time to study over 17,000 mantras/riks in all the four Vedas, but are keen to know what these shrutis contain. The Atharva Veda clearly mentions when soul was provided to the human beings, the Vedas were revealed (hence shrutis).

Thus the Vedas became omniform for all periods of time. The study of the Vedas can save simple, honest and God-loving people from the pious forgeries of “leaders of hope” like miracles, breaking unity into diversity of cults/sects or even declaring Veda mantras have secret divine power.

Instead of publishing the book and commercially pricing it, I opted for putting it on the Internet for online reading and even taking print at no cost. It is available on http://www.sabhlokcity.com/metaphysics. The book can be accessed through google.com, yahoo.com, lulu.com search for the book or just Vedic Metaphysics.

India’s Innovation Stimulus.

India‘s Innovation Stimulus


Published: November 5, 2011

New Delhi

Josh Haner/The New York Times

Thomas L. Friedman

Go to Columnist Page »

THE world hit seven billion people last week, and I think I met half of them on the road from New Delhi to Agra here in India. They were on foot, on bicycle, on motor scooters. They were in pickups, dented cars and crammed into motorized rickshaws. They were dodging monkeys and camels and cows. Somehow, though, without benefit of police or stoplights, this flow of humanity that is modern India impossibly went about its business.

But just when your mind tells you that this crush of people will surely overwhelm all efforts to lift the mass of India out of poverty, you start to notice a pattern: Every few miles there’s a cellphone tower and a fresh-looking building poking out of the controlled chaos. And the sign out front invariably says “school” — engineering school, biotechnology school, English-language school, business school, computer school or private elementary school.

India is still the only country I know where you can find a billboard advertising “physics degrees.”

All these schools, plus 600 million cellphones, plus 1.2 billion people, half of whom are under 25, are India’s hope — because only by leveraging technology and brains can India deliver a truly better life for its masses. There are a million reasons why it won’t happen, but there is one big reason it might.

The predicted really is happening: India’s young techies are moving from running the back rooms of Western companies, who outsourced work here, to inventing the front rooms of Indian companies, which are offering creative, low-cost solutions for India’s problems.

The late C.K. Prahalad called it “Gandhian innovation,” and I encountered many examples around New Delhi.

Meet Vijay Pratap Singh Aditya, the C.E.O. of Ekgaon. His focus is Indian farmers, who make up half the population and constitute what he calls “an emerging market within an emerging market.” Ekgaon built a software program that runs on the cheapest cellphones and offers illiterate farmers a voice or text advisory program that tells them when is the best time to plant their crops, how to mix their fertilizers and pesticides, when to dispense them and how much water to add each day.

“India has to increase farm productivity,” explains Aditya, “but our farms are small, and advisers from the Agriculture Department can’t reach many of them. So they go for hearsay methods of planting, which leads to low productivity and soil desertification.”

Using cloud computing, Ekgaon tailors its advice to each farmer’s specific soil, crop and weather conditions. Some 12,000 farmers are already subscribing ($5 for one year), and the plan is set to grow to 15 million in five years.

Meet K. Chandrasekhar, the C.E.O. of Forus Health, whose focus is “avoidable blindness” among India’s rural poor. A quarter of the world’s blind people, some 12 million, are in India, Chandrasekhar explains, and more than 80 percent of those are blind as a result of a lack of screening and a lack of ophthalmologists in rural areas.

In the past, comprehensive screening required multiple expensive diagnostic devices to check for diabetic retinas, cataracts, glaucoma, cornea and refraction problems, all of which cause 90 percent of the avoidable blindness in India. So Forums invented “a single, portable, intelligent, noninvasive, eye pre screening device” that can identify all five of these major ailments and also provide an automated “Normal or Needs to See a Doctor” report; it can be run by a trained technician, who through telemedicine connects patients to a doctor.

“We work with a Dutch company on optics, and the University of Texas supports us in business development,” Chandrasekhar adds.

“We are talking to a Brazilian company that is interested in manufacturing our technology and selling in Latin America.”

Outsources are becoming outsources.

Meet Aloke Bajpai, who, like others on his young team, cut his teeth working for Western technology companies but returned to India on a bet that he could start something — he just didn’t  know what.

The result is iXiGO.com, a travel search service that can run on the cheapest cellphones and helps Indians book the lowest-cost fares, whether it is a farmer who wants to go by bus or train for a few rupees from Chennai to Bangalore or a millionaire who wants to go by plane to Paris. iXiGO now has one million unique users a month and is growing.

Bajpai used free open-source software, Skype and cloud-based office tools like Google Apps and social media marketing on Facebook to build his software platform and grow his company. They “enabled us to grow so much faster with no money,” he said.

Finally, there’s Nandan Nilekani, the former C.E.O. of Infosys Technologies, India’s outsourcing giant, who is now leading a government effort to give every Indian citizen an ID number — a crucial initiative in a country where most people have no drivers license, passport or even birth certificate.

In the last two years, 100 million people have signed up for an official ID.

Once everyone has one, the government can deliver them services or subsidies — some $60 billion each year — directly through cellphones or bank accounts, without inept or corrupt bureaucrats siphoning some off.

“We’re bringing the most sophisticated technology to the most deprived,” said Nilekani.

“The hyper connected world is giving us a chance to change India faster, at a larger scale, than ever before.”

A version of this op-ed appeared in print on November 6, 2011, on page SR11 of the New York edition with the headline: India’s Innovation Stimulus.


અત્રે થોડીક ગુજરાતીમાં ઉપયોગી સલાહ/સુચના અને નોંધ

અત્રે થોડીક ગુજરાતીમાં ઉપયોગી સલાહ/સુચના અને નોંધ
જે નીચે પ્રમાણે ઘણાજ લંબાણથી જુદાજુદા નુસખામાં દર્શાવેલ છે.

v Cooking (રસોઈ બનાવતી વેળા)
v Healthy living (આરોગ્યપ્રદ જીવન)
v Home care/tasks (ઘર સંભાળ અને કામકાજ )
v Beauty and body care (સુંદરતા અને શરીર સંભાળ)

[ક] રસોઈ ટિપ્સ
[1] લીલા ચણા અથવા વટાણા બાફતી વખતે તેમાં ખાંડ નાખવાથી તેનો લીલો રંગ યથાવત રહે છે.
[2] રોટલી માટે લોટ ગૂંદતી વખતે બે ચમચી દૂધ, ઘી કે મલાઈ મેળવી દેવાથી રોટલી એકદમ પાતળી બનશે.
[3] ભીંડાનું શાક બનાવતી વખતે તેમાં એક ચમચી દહીં નાખવાથી તેની ચીકાશ ઓછી થશે.
[4] મેળવણ ન હોય તો ગરમ દૂધમાં લીલા મરચાં નાખવાથી પણ દહીં જમાવી શકાય છે.
[5] ભાત બનાવતી વખતે તેમાં લીંબુના રસના ટીપાં નાખવાથી ભાત એકદમ સફેદ રંગનો બનશે. અને તેમાં એક ચમચી તેલ કે ઘી નાખવાથી દાણા અલગ-અલગ રહેશે.
[6] ફલાવરનું શાક બનાવતી વખતે એમાં બે ચમચી દૂધ ઉમેરવાથી ફલાવર ચડી ગયા પછી પણ સફેદ રહે છે.
[7] પૂરીનો લોટ પાણીથી બાંધવાને બદલે દહીંથી બાંધવાથી પૂરી પોચી થશે.
[8] મીઠા સક્કરપારા બનાવવાના મેંદામાં થોડું મીઠું ભેળવવાથી સક્કરપારા સ્વાદિષ્ટ લાગશે.
[9] ચણા પલાળતાં ભૂલી ગયા હોવ તો તેને બાફતી વખતે તેની સાથે કાચા પપૈયાના બે-ચાર ટૂકડા મૂકી દો તો ચણા જલ્દી બફાશે.
[10] બિસ્કિટ પર દૂધ લગાવી ધીમા તાપે ઓવનમાં રાખવાથી બિસ્કિટ કડક, તાજા અને કરકરા થશે.
[11] વેફરને છૂટી કરવા કેળાં-બટાટાની કાતરી પર મીઠાના પાણીનો છંટકાવ કરવો અને પછી તળવી.
[12] દાળ-ઢોકળી બનાવતી વખતે ઢોકળીને કાચી-પાકી શેકીને દાળમાં નાખવાથી તે ચોંટશે નહિ.
[13] પાણીપૂરીની પૂરી બનાવતી વખતે ઝીણા રવામાં પીવાનો સોડા લોટ બાંધવા માટે લેવાથી પૂરી ફૂલશે.
[14] ઈડલીનું ખીરું જો વધારે પડતું પાતળું થઈ ગયું હોય તો તેમાં શેકેલો રવો નાખવાથી જાડું બનશે અને ખીરાથી ઈડલી મુલાયમ પણ બને છે.
[15] સાબુદાણાને બનાવતા પહેલાં એને દૂધમાં પલાળીને મૂકવાથી એ એકદમ ફૂલેલાં બનશે.
[ખ] આરોગ્ય ટિપ્સ
[1] વરિયાળી સાથે આદું અથવા જીરાનું સેવન કરવાથી પેટની બળતરા તથા પાચન ક્રિયામાં લાભ થાય છે.
[2] હાલતા દાંત અટકાવવા મોંમાં તલના તેલના કોગળા ભરી રાખવાથી ચાર-છ મહિનાના પ્રયોગ બાદ દાંત બરાબર ચોંટી જાય છે.
[3] ઘઉંના લોટમાં શક્કરિયાંનો લોટ મેળવીને રોટલી ખાવામાં આવે તો થોડા દિવસોમાં જ શરીરનું વજન વધવા લાગે છે.
[4] શેરડીના રસમાં આદુંનો રસ નાખી પીવાથી કફ થતો નથી અને કફની તકલીફ મટે છે.
[5] એક ગ્લાસ ઠંડા પાણીમાં થોડો લીંબુનો રસ મેળવી પ્રાત:કાળે પીવાથી
કબજિયાતમાં ખૂબ જ ફાયદો થાય છે.
[6] ખોરાક પચતો ન હોય તેમણે જીરું શેકીને સંતરાના રસમાં ભેળવી પીવું જોઈએ. પેટનો ગેસ તથા અપચો દૂર થશે.
[7] ત્રણ ચમચી નાળિયેરના તેલમાં કપૂર મેળવીને રાત્રે વાળના મૂળમાં ઘસીને સવારે વાળ ધોવાથી જૂ-લીખ સાફ થઈ જાય છે.
[8] નાળિયેરના પાણીમાં લીંબુનો રસ મેળવીને પીવાથી પથરીની તકલીફમાં રાહત થાય છે.
[9] રાત્રે ભારે ખોરાક લીધા પછી છાસમાં જીરું, લીમડો અને આદુનો ઘીમાં
વઘાર કરીને પીવાથી ફાયદો થશે.
[10] ઊલટી થતી હોય કે ઊબકા આવતા હોય તો તુલસીના રસમાં એલચીનો પાઉડર મિક્સ કરીને પીવાથી રાહત થશે.
[11] સંધિવામાં આવતા સોજા પર અજમાનું તેલ લગાવવાથી ફાયદો થાય છે.
[12] મેથીના દાણાનો પાઉડર પાણીમાં ભેળવી સવાર-સાંજ તે પાણી પીવાથી ડાયાબિટીસ તેમજ બ્લડપ્રેશરમાં ફાયદો થાય છે.
[13] હાઈબ્લડપ્રેશરના દર્દી માટે પપૈયું ફાયદાકારક હોય છે. તેને રોજ
ભૂખ્યા પેટે ચાવીને ખાવું.
[14] એક ચમચી તુલસીનો રસ અને બીલીના ફૂલની સાથે એક ચમચી મઘ ઉમેરી દિવસમાં બે વખત લેવાથી તાવમાં રાહત થાય છે.
[15] જે વ્યક્તિને ખાસ ઉનાળામાં ગરમી નીકળતી હોય તેમણે કારેલાનો રસ જીરું પાવડર નાખીને એક ચમચી પીવો.
[ગ] હોમકેર ટિપ્સ
[1] દૂધ ગરમ કરતાં પહેલાં તપેલીમાં થોડું પાણી રેડવાથી દૂધ ઉભરાશે નહિ. આ ઉપરાંત તપેલીમાં ચમચો રાખવાથી પણ દૂધ જલદી ઉભરાતું નથી.
[2] ફ્રિજમાં જીવાત થઈ ગઈ હોય તો એક લીંબુ સમારીને ફ્રીજમાં મુકી દો. બીજે દિવસે જીવાત આપમેળે દૂર થઈ જશે.
[3] આદુને ફૂલના કૂંડામાં કે બગીચામાં માટી નીચે દબાવી રાખવાથી તાજું રહેશે.
[4] મલાઈમાંથી ઘી બનાવતી વખતે તેમાં થોડા મીઠા લીમડાંના પાન નાખવાથી ઘીમાં સુગંધ આવશે.
[5] કાચના વાસણને ટૂથપેસ્ટ લગાવી બ્રશથી ઘસીને સાફ કરવાથી ચમક વધારે આવે છે.
[6] અરીસાને ચોખ્ખો કરવા માટે તેની પર શેવિંગ ક્રીમ લગાવી થોડીવાર રહેવા દેવું. પછી ભીના મલમલના કપડાથી લૂછી કોરા કપડાથી લૂછવું.
[7] વાસણમાંથી બળેલા ડાઘ દૂર કરવા માટે કાંદાના બે ટુકડા નાખી થોડું પાણી નાખીને ઉકાળો. થોડીવાર બાદ તેને સાફ કરો. ડાઘ તરત નીકળી જશે.
[8] ખીલીને ગરમ પાણીમાં બોળીને દીવાલમાં લગાવવાથી પ્લાસ્ટર તૂટતું નથી.
[9] બેટરીના સેલ કે મીણબત્તીને ફ્રિજમાં રાખવાથી એ લાંબો સમય ચાલે છે.
[10] પંખા અને લોખંડની બારીઓ કે ગ્રિલ પર જાળાં ન જામે એ માટે એને કેરોસીનથી સાફ કરવી.

[ચ] સોંદર્ય ટિપ્સ

[1] કાંદાનો રસ અને મધ સમાન માત્રામાં ભેળવી વાળમાં લગાડી વાળ ધોવાથી વાળ ખરતા અટકે છે.
[2] ત્વચા પર ડાઘ અને ધબ્બા હોય તો સરસિયાના તેલમાં ચપટી મીઠું નાખીને એનાથી માલિશ કરો. ડાઘા જરૂર ઓછા થશે.
[3] એક મુઠ્ઠી જેટલી અગરબત્તીની રાખમાં ખાટું દહીં ભેળવો. તેને ચહેરા પર લગાવી પંદર મિનિટ પછી ધોઈ નાખો. એથી ચહેરા પરની દૂર કરેલી રૂવાંટી ઝડપથી નહીં ઉગે.
[4] દૂધીનો રસ અને નાળિયેરનું તેલ મિક્સ કરી એનાથી માથામાં સારી રીતે માલિશ કરો. વાળની ચમક વધી જશે.
[5] ચહેરા પરની રૂંવાટી દૂર કરવા માટે ત્રણ ચમચી રવામાં થોડોક ઘઉંનો લોટ, થોડોક ચણાનો લોટ તથા દૂધ મિક્સ કરીને લગાવો. સૂકાઈ જાય એટલે એને વાળની ઊલટી દિશામાં હળવેથી ઘસો. પછી ધોઈ નાખો.
[6] લીમડાની લીંબોડીને છાસમાં વાટી તેને ખીલ પર લગાવવાથી ખીલ દૂર થાય છે. અને ચહેરાની ત્વચા મુલાયમ બને છે.
[7] જાયફળ વાટીને ચહેરા પર લગાડવાથી કરચલીઓ દૂર થાય છે.
[8] ચહેરા તથા ગરદન પરની કાળાશ દૂર કરવા માટે ફુદીનાના પાન વાટીને તેનો અર્ક કાઢીને રૂ વડે ચહેરા તથા ગરદન પર લગાવી 20 મિનિટ પછી ચહેરો ધોઈ નાખવો.
[9] કાંદા શેકી તેની પેસ્ટ બનાવી એડી પર લગાડવાથી એડી પરના ચીરા મહિનામાં મટી જશે.

[10] તુવેરની દાળને પાણીમાં રાતના પલાળી દેવી. સવારે તેને ઝીણી વાટી લેવી. આ મિશ્રણથી વાળ ધોવાથી વાળ ખરતા અટકાવી શકાય છે.
[છ] જાળવણી ટિપ્સ
[1] ચાંદીના વાસણોને કાળા થતા બચાવવા માટે ચાંદીનાં વાસણોની સાથે કપૂરની ગોળી રાખવી.
[2] સ્વેટરને ધોતા પહેલાં મીઠાના પાણીમાં પલાળવાથી ઊન ચોંટવાનો ભય રહેતો નથી.
[3] આમલીને લાંબો સમય તાજી રાખવા એક કપ પાણીમાં હિંગ અને મીઠું નાખી ઘોળ તૈયાર કરી આમલી પર છાંટવો અને એને ત્રણ-ચાર દિવસ સુકાવવી.
[4] અથાણાંને ફૂગથી બચાવવા માટે રૂને સરકામાં બોળીને જે બરણીમાં અથાણું ભરવાનું હોય એને સારી રીતે લૂછી નાખો. પછી અથાણું ભરવાથી ફૂગ નહીં લાગે.
[5] લીમડાના છોડમાં ખાટી છાશ કે વપરાયેલી ચાની ભૂકી નાખવાથી છોડ મોટો અને તાજો રહે છે.
[6] વધારે પ્રમાણમાં લીંબુ ખરીદી લીધાં હોય તો બગડી જવાની બીક ન રાખશો. લીંબુને મીઠાની બરણીમાં રાખી મૂકવાથી લાંબા સમય સુધી તાજાં રાખી શકાશે.
[7] સાડી પર તેલના ડાઘ પડ્યા હોય તો, એ જગ્યા પર કોઈ પણ ટેલકમ પાઉડર સારી રીતે રગડીને સાડીને બે-ત્રણ કલાક સુધી તાપમાં મૂકો પછી ધોઈ લો.
[8] નવા ચંપલને રાત્રે ઘી કે તેલ લગાડી રાખવાથી એ સુંવાળાં રહેશે અને નડશે નહિ.
[9] રાઈના પાણી વડે બોટલ ધોવાથી બોટલમાંની વાસ દૂર થાય છે.

[10] માઈક્રોવેવ ઓવનની સફાઈ કરવા માટે સફેદ દંતમંજન પાઉડર ઓવનમાં ભભરાવી કોરા કપડાંથી લૂછી સાફ કરવાથી ઓવન ચમકી ઊઠશે.
[જ] સ્પેશ્યલ ટિપ્સ
[1] દરવાજાના મિજાગરા પર તેલ નાખવા કરતાં પેન્સિલ ઘસો. એનાથી મિજાગરા અવાજ નહીં કરે અને કાટ પણ નહીં લાગે.
[2] કપડાં ધોતી વખતે શર્ટના કોલર પર પડેલા જિદ્દી ડાઘને દૂર કરવા માટે સાબુની જગ્યાએ શેમ્પુનો ઉપયોગ કરો.
[3] પુસ્તકોના કબાટમાં લીમડાના પાન રાખવાથી જીવડાં અને ઊઘઈ લાગવાની શક્યતા નથી રહેતી. થોડા-થોડા સમયે પાન બદલતા રહેવું.
[4] ચાની વપરાયેલી ભૂકીને સૂકવીને બારીનાં કાચ સાફ કરવાથી કાચ ચમકે છે.

[5] કાચના ગ્લાસ ચકચકિત કરવા પાણીમાં થોડી ગળી મિક્સ કરીને એનાથી ધોવા અને પછી સ્વચ્છ પાણીથી ધોઈ નાખવા.

[ઝ] જીવન ટિપ્સ
[1] તમારે જીવવું હોય તો ચાલવું જોઈએ, તમારે લાંબું જીવવું હોય તો દોડવું જોઈએ.
[2] સૂરજ જ્યારે આથમવાની તૈયારીમાં હોય ત્યાર સુધીમાં તમે કસરત ન કરી હોય, તો માનજો કે દિવસ ફોગટ ગયો.
[3] થાક લાગે તેના જેવી ઊંઘની ગોળીની શોધ હજી થઈ નથી.
[4] હાથ ચલાવવાથી અન્નની કોઠીઓ ભરાઈ જાય છે અને જીભ ચલાવવાથી ખાલી થાય છે.
[5] શરીર પિયાનો જેવું છે અને આનંદ એનું મધુર સંગીત છે. વાદ્ય બરાબર હોય તો જ સંગીત બરાબર વાગે છે.

Agenda to kill Ancient Hindu Ayurveda.

This just came across my desk and I agree with content and message and behind the ugly face truth of Sonia Gandhi and her foreign hidden agenda to kill ancient Hindu knowledge of Aayurveda and Medicine.

Narendra modI can send Man Mohan Singh and his cabinet to jail at any time

અપ્રમાણિત દવાઓની આયાતદ્વારા આચરવામાં આવતા બેસુમાર નકલી એનકાઉન્ટરઃ
આરોપી: મનમોહન સિંહની કેબીનેટ

નરેન્દ્ર મોદી ચાહે તો કોઈ પણ ઘડીએ મનમોહન ની પૂરી કેબીનેટને જેલભેગી કરી શકે છે.

અસંદિગ્ધરીતે સંદિગ્ધ, અસરહીન અને અપ્રમાણિત એવી “ARV એન્ટી-રિટ્રો-વાઈરલ” નામની એક વિદેશી દવાને અબજો રુપીયાના ખર્ચે આયાત કરવાનું અને તેને ફરજીયાત રીતે ઉપયોગ કરાવવાનું કેન્દ્રીય સરકારનું કાવતરું. જો આ કાવતરામાં સામેલ ન થાઓ તો દંડિત કરવાનું કાવતરું.

મનમોહન અને તેની કેબીનેટ કહે છે “એચ. આઈ. વી. પોઝીટીવ”ને એઈડ ગણો અને બીજી માન્ય ચિકીત્સા પદ્ધતિને અવગણી અમારી વિશ્વ સ્તરે અમાન્ય થયેલી દવાનો ફરજીયાત તમારા દર્દી ઉપર ઉપયોગ કરો અને તેને મારો. જો તેમ ન કરવું હોય તો તો જેલમાં જાઓ. કારણ કે અમારે બીન જરુરી દવા આયાત કરી અમારા ગજવા ભરવા છે અને જે અમને સાથ ન આપે તેમને દંડવા છે.

કેસ સંદર્ભઃ As Central Government is killing this innocent Indian
people in this fake HIV AIDS encountering: Mrs. Jakia Nasim
 SLP 1088/2008 should be discharged as per Law of Natural

“એચ આઈ વી પોઝીટીવ એ એઇડ નથી. એચ આઈ વી પોઝીટીવ એ એઈડ થવાની શક્યતા બતાવે છે. “એચ આઈ વી પોઝીટીવ”નો ઉપચાર કરવાથી તે મટી શકે છે. અને તેથી એઈડ થી બચી શકાય છે.

નેચરોપથી એ ગાંધીજી દ્વારા વિશ્વસ્ત અને સરકાર માન્ય ઉપચાર પ્રણાલી છે. અને નેચરોપથી દ્વારા થતા ઉપચારો વડે એચ આઈ વી પોઝીટીવ નો પણ ઉપચાર કરી શકાય છે. આ વાત સરાકારી દસ્તાવેજોમાં ઉપલબ્ધ છે.

પણ કેન્દ્ર સરકાર કે જેણે નેચરોપથીને માન્યતા આપી છે તે છતાં પણ એચ આઈ વી પોઝિટીવને એઈડ ગણે છે.

જે કોઇ બાળક એચ આઈ વી પોઝીટીવ સાથે જન્મે તેને માટે જરુરી નથી કે તેને એઈડ થશે. સામાન્યરીતે જે બાળક એચ આઈ વી પોઝીટીવ સાથે જન્મ્યું હોય તે અઢાર માસમાં એચ આઈ વી નેગેટીવ થઈ જાય છે. છતાં પણ તેને એઈડની સારવાર ચાલુ કરી દેવાય છે.

ARV એન્ટી-રિટ્રો-વાઈરલ નામની દવા બધા જ એચ આઈ વી પોઝીટીવ દર્દીઓને અપાય છે. અને સરકારના નેશનલ એઈડ કન્ટ્રોલ ઓર્ગેનાઈઝેશન દ્વારા આ ARV અપાય છે.
હવે આ ARV એ કોઈ અધિકૃત દવા છે જ નહીં. અને તેનાથી દર્દીઓ બચે છે તે પણ સાબિત થયું નથી તો પણ સરકાર કે જેણે નેચરોપથીની સારવારને માન્યતા આપી છે તો પણ તેને અવગણીને જે દવાને (ARV) ને વિશ્વમાં ક્યાંય પણ માન્યતા મળી નથી તેમજ વિશ્વ આરોગ્ય સંસ્થા એ જે દવાને નકારી છે તે દવાનો કેન્દ્ર સરકાર અને નેશનલ એઈડ કન્ટ્રોલ ઓર્ગેનીઝેશન ARV બનાવતી કંપનીની મીલીભગત થી ARVનો ઉપચારમાં વપરાશ કરી મોટું સડયંત્ર ચલાવી રહી છે. ARV દવા સપ્લાય કરતી કંપનીનું ત્રણ થી પાંચ અબજ રુપીયા વડે ગજવું ભરાય છે અને લગભગ ૨૦૦૦ વયસ્ક લોકો અને ૨૦૦ જેટલા બાળકો રોજ મરે છે. એટલે આ કામ તો કાયદાની દૃષ્ટિએ ગુનાઈત જ થયું કહેવાય.

વળી આ અધુરું હોય તેમ જે ચિકિત્સકો યોગ જેવી નેચરોપથીની ચિકિત્સા દ્વાર ઉપચાર કરે છે તેમને આ કેન્દ્ર સરકાર કોર્ટ કચેરીમાં ખડા કરે છે અને સજા કરી દંડાવે છે.”

પબ્લીક ઈન્ટરેસ્ટ લીટીગેશન ના સંદર્ભમાં આ સાથે પેપર બીડ્યા છે. તેમાં સરકારી સર્ક્યુલર ના સંદર્ભ પણ સામેલ છે.

શિરીષ મોહનલાલ દવે

શ્રી બાબુભાઇ ઠક્કર શું કહે છે?
Read attachment

Interpretations on Gita: A scholarly study

Aum calligraphy. Aum (Om) Hindu Symbol

Image via Wikipedia

Interpretations on Gita: A scholarly study
By Dr Vaidehi Nathan
The Bhagavadgita in the Nationalist Discourse, Nagappa Gowda K, Oxford University Press, Pp 286(HB), Rs 695.00

BHAGAVAD Gita the eternal text has been explored and re-interpreted by men since it was originally penned by the great sage Vyasa. Each one has found his/her own meanings and answers from the Gita to quests and queries on life and beyond.

The Bhagavadgita in the Nationalist Discourse by Nagappa Gowda K. has analysed the contemporary understanding of Gita by leaders in 19th- 20th century. Six men have been selected who wrote dissertations on or referred extensively to Gita. They are Bankimchandra Chatterjee, Balgangadhar Tilak, Swami Vivekananda, Aurobindo Ghose, Mahatma Gandhi, Vinoba Bhave and BR Ambedkar. These are all men who influenced the course of the nation — some politically, some spiritually. “The nationalist engagement with the Gita was both emotional and intellectual, since nationalism expressed itself, whether sui generis or as a response-product of engagement with colonialism, at those levels. Locating the source of nationalism in the Gita was a way of rejecting the Western claim that nationalist impulse and ideology were its exclusive gift” says Gowda.

While Bankimchandra saw the Gita as a call for action, for Tilak, as revealed in Gita Rahasya, the appeal was the notion of sthitaprajna, the rejection of sanyasa and a direction for active engagement with life. For Aurobindo, who turned into sage after rejecting active political life, Gita was a text of supreme spirituality, demanding nothing less than total surrender. Gandhi on other hand found in Gita “supreme endorsement of the notions such as non-violence, Swadeshi, Svadharma and Satyagraha.”

interpreted Gita as an embodiment of national culture in true sense. Vinoba Bhave found svadharma as the central theme of Gita. Ambedkar saw Gita in a very different light. He thought it was a text that was trying to revive and justify “the Old Order with a new set of arguments as emanating from the mouth of God.”

Nagappa Gowda says that the Gita came back as a much discussed text of Hinduism because of the interest shown by the westerners in it. According to him, the Europeans, triggered by their eagerness to explore the Indian culture and religion sought out the “native informants.” “The native informants were the Brahmins – a small, literate monopoly class in the country, who thus became the sole spokespersons of religion. Brahmanical religion became the Hindu religion, and Brahmanical texts became the official Hindu texts.

Of them Shree Krishna and his Song Celestial seemed to merit the Semitic notion of a revealed religion… Thus, in the eighteenth century, we see both the orientalist and missionary discourses nudging the Bhagavadgita and its author to the centrestage of attention and engagement.”

Tilak used Gita in the political context. He exalts an all-India-Hinduism, playing down the differences of sect and caste. For Vivekananda the message is beyond India, in a world canvas and it is apolitical. He regards the truth in Gita as universal and not historical, says Gowda adding nishkam karma was the essence of the monk’s message from Gita.

Sri Aurobindo has written extensively on Gita. He wrote 24 essays on the first six chapters, twelve essays on the next six chapters and twelve on the remaining six. The first six chapters, he felt dealt with the notion of karma and its relation with jnana.

Gandhi delivered 218 lectures on the Gita at the Satyagraha Ashram, Ahmedabad over a period of nine months in 1926. He was introduced to the Gita by Edwin Arnold, to an English translation called Song Celestial, when he was twenty years old.

He said, “Only he can interpret the Gita correctly who tries to follow its teaching in practice…it may be a profound one, but in my view the realisation of its profound quality depends on the depth of one’s sincerity in putting its teaching into practice.”

Ambedkar on the other hand saw it as a reiteration of the caste system. The reviving debate on it he said was an attempt at ‘replying’ to the Buddhist preaching, by re-establishing the ‘relevance’ of the caste categorisation. After reading the views on others on the Gita, reading Ambedkar’s gives a feeling of ‘let down.’

One wonders if there was any relevance for his inclusion into this book. For, Ambedkar takes a limited, narrow and constrained attitude towards the text that is widely seen as enlightening, egalitarian and ennobling.

Nagappa Gowda says that the reason why Gita gelled well in the nationalist discourse is that it laid great stress on karma yoga and “undermined the asceticism of the Upanisadic persuasion and emotionalism and devotionalism of the bhakti persuasion.” And also it was seen as upholding a deep commitment to equality.

Gita has been a text of all times. From Adi Shankara, even before him and down the generations men have delved into this changeless doctrine and applied it and explained it as it revealed itself to them.

It has an appeal that has transcended time and space. Nagappa Gowda by contextualising the Gita on the matrix of national movement has given a new perspective worth pursuing. Gowda is Associate Professor, Department of Political Science, Government Women’s First Grade College and Post Graduate Centre, Ajjarakadu, Udupi.


%d bloggers like this: