Master stroke by Chinese.


Master stroke by Chinese.

Some Times By : Santosh Bhatt 


British rulers told the Kings of India to relax and enjoy. 


They told that the pain of administration and other tasks of running the kingdom will be taken by british empire. 


We all know finally what happened. 


I think same applies here to Porkistan. 


Now we understand why India does not want to be part of plan..as it doesn’t want to be reoccupied..simple..!!


So Pakistan borrowing $50 billion from China. Construction awarded to Chinese companies. They employ Chinese workers in land leased from Pakistan farmers. All the final products are sold back to Pakistan. Money earned by Chinese companies goes back to China. Interest and principal amount borrowed to be returned to Chinese.(not sure how the govt is going to return the money without making any)


Scary. Very scary. First agriculture then culture. Followed by currency. 


To make long story short – Dump Chinese products in Pakistani markets and take away raw material from Pakistan. Master stroke by Chinese.


Surely a game changer, but in what way, I leave it to the imagination of the ordinary Pakistanis.


Good luck Pakistan!! A step closer to Slavery.

हिन्दू खुद को करेगा ख़त्म, जान लो मुर्ख हिन्दुओ की कुछ निशानियां,


हिन्दू खुद को करेगा ख़त्म, जान लो मुर्ख हिन्दुओ की कुछ निशानियां,

कुछ चीजो पर आपने भी गौर किया होगा :


* मुस्लिम कभी मंदिर आकर में याचना नहीं करते, पर आपने देखा होगा मुर्ख

हिन्दू अपने स्वार्थ की याचना करते हुए, मजारो यहाँ तक की मस्जिदों में भी

जाकर माथा टेकता है और सोचता है की उसने कितना धर्मनिरपेक्ष काम कर दिया


* मुस्लिम कभी मंदिर का, जगराते का प्रशाद नहीं लेते, बहाने करते है, पर

हिन्दू बड़ी बेशर्मी से सेकुलरिज्म निभाते हुए ईद की सेवइयां, मजारो के

सेवइयां व् अन्य खाद्य पदार्थ चाट जाते है, जबकि मजारो में जाने वाले

मुस्लिम ये मानते है की उनके अल्लाह के अलावा सब हराम है


* कभी हनुमान जयंती, जन्माष्टमी की बधाई का सन्देश मुस्लिम मित्र द्वारा

नहीं मिलता पर, निर्दोष जानवारो के क़त्ल की बधाईया ईद के रूप में बेशर्म

हिन्दू बांटते रहते है


* मुर्ख हिन्दू तो मूर्खता में इतने आगे है की चाँद मिया नाम के जिहादी

तत्व को हिन्दू भगवान् बना रखा है मूर्खो ने जबकि अपने साई का असली नाम तक

नहीं जानते वो मुर्ख, इन मूर्खो ने चाँद मिया को, मंदिरो में बिठा दिया है,

कही तो भगवान् से भी बड़ी मूर्ति आपको चाँद मिया की मिल जायेगी, घोर

मूर्खता में लिप्त है हिन्दू, मुस्लिम ऐसी मूर्खता नहीं करते


ये भी पढ़े : मांग : राजनाथ की सुरक्षा में लगे जवानों के हाथ में थमाई जाये प्लास्टिक की गोली वाली बंदूकें

* राजनितिक रूप से तो हिन्दू दुनिया के सारे मूर्खो में सबसे बड़ा मुर्खहै, जहाँ मुस्लिम संगठित होकर अपने फायदे वाली सरकारे बना देते है, वहॉं

मुर्ख हिन्दू तो बहुसंख्यक होकर भी कई बार मुस्लिमो द्वारा शाषित किये जाते

है ( कश्मीर से हिन्दू सांसद नहीं जीत सकता, पर दिल्ली से मुस्लिम सांसद

जरूर जीत सकता है)


* एक और चीज में मुस्लिम हिन्दुओ से कहीं आगे हैं, वो है एकता में,

सड़कों पर लाखो लाख मुस्लिम अपनी मांग के लिए आ सकते है, पर ऐसा हिन्दू कभी

नहीं कर पाते, इसी लिए अपने ही देश में हिन्दू शोषण का भी शिकार है

* आप मुस्लिम का धर्मान्तरण करें, हो जायेगा विवाद, पर रोजाना गरीब
हिन्दुओ का धर्मान्तरण होता है, वो भी हज़ारो की संख्या में पर विवाद का दूर

तक कोई नाता है, हिन्दू तो अल्पसंख्यक होकर गुलामी की ठान के बैठा हो जैसे

* मुर्ख हिन्दू में संगठित होने का DNA ही नहीं, इसलिए उनके धर्म को,

उनके देश को आये दिन कोई न कोई गाली देता रहता है, और देता भी रहेगा, अरे

जो मुर्ख समाज चाँद मिया जैसे जिहादी को हिन्दू भगवान् बनाये बैठा हो उस

समाज का क्या होगा, उस देश का क्या होगा


ये भी पढ़े : नाथूराम गोड़से का आखिरी बयान जो लोगों को ज़रूर पढना चाहिए, और देखे वो वीडियो भी

अधिक ना लिखते हुए कम शब्दों में कहें, तो हिन्दुओ को और भारत को कोई और क्या स्वयं मुर्ख सेक्युलर हिन्दू ख़त्म करेगा


नोट : कुछ जाहिल( बड़े दर्जे) के मुर्ख ये भी हांकते है की सदियों से

हिन्दुओ का कोई कुछ नहीं कर पाया, कुछ बात है की हस्ती मिटटी नहीं हमारी


अरे जाहिल, और नाली से भी गिरे हुए मुर्ख, पाकिस्तान, अफगानिस्तान,

बांग्लादेश इत्यादि और वहां रहने वाले सभी लोग हिन्दू ही थे, मिट गए ना


भारत का पूर्वी हिस्सा हिन्दू ही था, ईसाई हो गया ना मिट गया न हिन्दू,

कश्मीर से मिट गया ना हिन्दू, केरल असम, बंगाल से मिटने के कगार पर है ना,

जाहिल फिर भी डींगे हांकता है,


अरे भैया जो अपने धर्म के नहीं, जाती के है, जो राम के नहीं साई जिहादी

के है उनको कौन बचाएगा उस देश के टुकड़े हुए आगे होंगे कौन रोकेगा, सच है

हिन्दू ही खुद को ख़त्म करेगा।

” जिंदगी न्याय नहीं करती इसका मतलब यह नहीं होता कि तुम्हें अधर्म के पथ पर चलने की अनुमति है ।” Shree Krishna 


“जिंदगी न्याय नहीं करती इसका मतलब यह नहीं होता कि तुम्हें अधर्म के पथ पर चलने की अनुमति है । ” Shree KRISHNA 

पोस्ट उनके लिए जो हर वक्त अपनी विफलताओं के लिये किसी ना किसी को जिम्मेदार ठहराते रहते हैं….

कर्ण ने कृष्ण से पूछा – मेरा जन्म होते ही मेरी माँ ने मुझे त्यज दिया। क्या अवैध संतान होना मेरा दोष था ?

द्रोणाचार्य ने मुझे सिखाया नहीं क्योंकि मैं क्षत्रिय पुत्र नहीं था। 

परशुराम जी ने मुझे सिखाया तो सही परंतु श्राप दे दिया कि जिस वक्त मुझे उस विद्या की सर्वाधिक आवश्यकता होगी, मुझे उसका विस्मरण होगा।- क्योंकि उनके अनुसार मैं क्षत्रिय ही था । 

केवल संयोगवश एक गाय को मेरा बाण लगा और उसके स्वामी ने मुझे श्राप दिया जबकि मेरा कोई दोष नहीं था । 

द्रौपदी स्वयंवर में मेरा अपमान किया गया । 

माता कुंती ने मुझे आखिर में मेरा जन्म रहस्य बताया भी तो अपने अन्य बेटों को बचाने के लिए। 

जो भी मुझे प्राप्त हुआ है, दुर्योधन के दातृत्व से ही हुआ है ।

तो, अगर मैं उसकी तरफ से लड़ूँ तो मैं गलत कहाँ हूँ ? 


कृष्ण ने उत्तर दिया:


कर्ण, मेरा जन्म कारागार में हुआ । 

जन्म से पहले ही मृत्यु मेरी प्रतीक्षा में घात लगाए बैठा था। 

जिस रात मेरा जन्म हुआ, उसी रात मातापिता से दूर किया गया । 

तुम्हारा बचपन खड्ग, रथ, घोड़े, धनुष्य और बाण के बीच उनकी ध्वनि सुनते बीता । मुझे ग्वाले की गौशाला मिली, गोबर मिला और खड़ा होकर चल भी पाया उसके पहले ही कई प्राणघातक हमले झेलने पड़े । 


कोई सेना नहीं, कोई शिक्षा नहीं। लोगों से ताने ही मिले कि उनकी समस्याओं का कारण मैं हूँ। तुम्हारे गुरु जब तुम्हारे शौर्य की तारीफ कर रहे थे, मुझे उस उम्र में कोई शिक्षा भी नहीं मिली थी। जब मैं सोलह वर्षों का हुआ तब कहीं जाकर ऋषि सांदीपन के गुरुकुल पहुंचा ।

 

तुम अपनी पसंद की कन्या से विवाह कर सके । 

जिस कन्या से मैंने प्रेम किया वो मुझे नहीं मिली और उनसे विवाह करने पड़े जिन्हें मेरी चाहत थी या जिनको मैंने राक्षसों से बचाया था । 

मेरे पूरे समाज को यमुना के किनारे से हटाकर एक दूर समुद्र के किनारे बसाना पड़ा, उन्हें जरासंध से बचाने के लिए । रण से पलायन के कारण मुझे भीरु भी कहा गया । 


कल अगर दुर्योधन युद्ध जीतता है तो तुम्हें बहुत श्रेय मिलेगा । 


धर्मराज अगर जीतता है तो मुझे क्या मिलेगा ? 

मुझे केवल युद्ध और युद्ध से निर्माण हुई समस्याओं के लिए दोष दिया जाएगा। 

एक बात का स्मरण रहे कर्ण – 

हर किसी को जिंदगी चुनौतियाँ देती है, जिंदगी किसी के भी साथ न्याय नहीं करती। दुर्योधन ने अन्याय का सामना किया है तो युधिष्ठिर ने भी अन्याय भुगता है । 


लेकिन सत्य धर्म क्या है यह तुम जानते हो । 


कोई बात नहीं अगर कितना ही अपमान हो, जो हमारा अधिकार है वो हमें ना मिल पाये…महत्व इस बात का है कि तुम उस समय उस संकट का सामना कैसे करते हो । 


रोना धोना बंद करो कर्ण, जिंदगी न्याय नहीं करती इसका मतलब यह नहीं होता कि तुम्हें अधर्म के पथ पर चलने की अनुमति है ।

જે દિવસે મરણનો વ્યહવાર તૂટશે એ દિવસ પછી સમાજને તુટતો કોઈ નહિ બચાવી શકે.. લગનમાં તો નાચનારા ભાડે લાવ્યા હવે નનામી ઊંચકવા પણ ભાડે માણસો લાવશો..? Death Atticate 


From FB Wall of : – Yogendra Pandya 

ઘેર ઘેર આ હાલત છે.

આપણા સમાજમાં કોઇનું અવસાન થાય ત્યારે સ્મશાન વિધીમાં આપણા (સભ્યસંખ્યાથી સમૃધ્ધ) સમાજમાંથી આજકાલ સ્મશાનમાં આંગળીને વેઢે ગણી શકાય એટલા લોકો આવે છે,એમાં પણ અડધો અડધ લોકો નનામી ઉપાડી ના શકે એ ઉમરના પ્રોઢો/વૃધ્ધો હોય છે. એટલે જે દસ બાર લોકો હોય છે એ નનામી ઉપાડે છે.


ઘણીબધી વાર એકાદ છેડે થી ઉપર નીચે થઇ જાય છે નનામી, અને અમારા જેવાએ રીતસર દોડી અને છેડો સાચવવો પડે છે..!


શબવાહિનીને છેક બંગલાના કે ફ્લેટના ઝાંપા સુધી લાવવી પડે છે કેમ કે નનામીને સોસાયટીના ઝાંપા સુધી ઉપાડીને ચાલવાની પણ તાકાત નથી રહી આજકાલની પેઢીમાં..!


બહુ જ તકલીફ છે આ બધી, લૌકિક વ્યહવાર બંધ થયા અને હવે તો સ્મશાન જવામાં પણ જનતાને આળસ ચડે છે.


જયારે ફોન કરે છે કોઈ, કે ભાઈ ફલાણાના ફાધર કે મધર ગુજરી ગયા છે અને સવારે આઠ વાગ્યે કાઢી જવાના છે ત્યારે ફોન ઉપડ્નારો કહે મારે તો આજે અગત્યનું કામ છે બેસણાના દિવસે આવી જઇશ !!!


સવારે આઠ વાગ્યે કાઢી જવાના હોય તો પોણા આઠ વાગ્યે થોડાઘણા લોકો ભેગા થાય છે, અને જેવા શબવાહિનીમાં મૃતદેહને મુકે અને સ્વજન હાથ જોડે એટલે અડધી પબ્લિક ગાયબ.


સ્મશાનમાં અગ્નિદાહ આપ્યા પછી કોણ જવાની પહેલ કરે છે કરે છે તે તાકીને બેઠા હોય છે. અને છેલ્લે તો માંડ ગણ્યા ગાંઠ્યા કદાચ બે ત્રણને બાદ કરતાં બાકીના ઘરના જ ઉભા હોય છે..!


સ્મશાનેથી ઘેર આવી અને કોગળા કરી મોઢું ધોઈ ને પછી ઘરમાં જુવો તો પાંચ સાત જણા માંડ બચ્યા હોય.


હવે બહુ કાઠુ થતુ જાય છે આ નવી ગોઠવાઈ રહેલી સમાજ વ્યવસ્થામાં આ કોઈના સ્વજનના મૃત્યુની ક્ષણો સાચવવી એવી ભાવના !


આજે વીસ વીસ વર્ષના સબંધો હોય, ભલે ને ધંધાકીય સબંધ હોય તો પણ જનતાને આભડવા જવું તો દુર રહ્યું બેસણામાં જતા જોર આવે છે.


હા બહુ મોટો માણસ હોય અને એની આંખની ઓળખાણ હોય તો ફટાફટ દોડી જાય કેમકે ત્યાં હાજરી ગણાવાની છે અને સ્ટેટ્સ વધવાનું છે.


જીંદગીની બેલેન્સશીટ ચિતા પર બને છે અને અફસોસ એ વાતનો છે કે માણસ એની ઉપર પોતાની સહી નથી કરી શકતો..!


આજે મૃત્યુ અને એના પછીની વિધિ, એમાં કોણ આવેશે કેટલા હાજર રેહશે એનો બહુ મોટો આધાર મૃતકના સંતાનની સફળતા ઉપર રહેલો છે.. બહુ ઓછી જગ્યાએ મૃતકના મોઢાને જનતા આવે છે.


પેલી કહેવત સો ટકા સાચી છે શેઠનું કુતરુ મરે તો ગામ આખું આવે અને શેઠ મરે તો કોઈના આવે.


કુતરુ મર્યું તો શેઠ બહુ કામનો માણસ છે, અને શેઠ મર્યા તો કામનો માણસ જ ગયો તો હવે કોના મોઢે આવવાનુ ? હા એવુ બને કે શેઠના છોકરા એમના કરતા વધારે કામના હોય તો ગામ નહિ આજુબાજુના બે ગામ પણ ખાલી થઇને મોઢે થવા આવી જાય !


મૃત્યુ એ ઘણા લોકો માટે શક્તિ પ્રદર્શન છે,પણ ઘણા બધા માટે ખાસ કરીને મધ્યમ વર્ગના માણસો માટે ખરેખર હુંફ લાગણી સાથે જોડાયેલો મામલો છે.


અને માણસને માણસની હુંફની જરૂર હોય છે, મને ઘણા અનુભવ છે, વર્ષોના વર્ષો મળ્યાના હોઈએ અને ક્યારેક આવા પ્રસંગે ગયા હોઈએ ત્યારે ખભે માથું મુકીને મૃતકની દીકરી કે દીકરો રડી પડે છે.


ક્યારેક ખાલી હાથ પકડીને ઉભા રહે ફક્ત બે પાંચ પળની આંખોથી થતી વાત, અરે ખાલી આપણી હાજરી કલેજાને ઠંડક આપે અને એ દુઃખની ઘડી કાપવામાં મોટો ફાળો આપી જાય છે.


જયારે પેલા કે પેલીની નજર મૃતકને શોધતી હોય અને ત્યારે આજુબાજુ થોડા માણસો હોય તો દુ:ખડા બે ચાર ક્ષણ માટે ભૂલાય.


અને સ્મશાનથી પાછા ફરતાની વાત કરું તો જેની જોડે જિંદગી આખી જોડાયેલા હોઈએ એને મૂકીને આવવાનું હોય છે ત્યારે બે ચાર જણા તો જોઈએ એવા કે સાથે ને સાથે રહે..


ફેસબુક અને વોટ્સ એપની તો વાત નથી કરતો, એ તો હવે સર્વ વિદિત હકીકત છે કે જેટલા RIP કે OM SHANTI ના સંદેશા ફેસબુક અને વોટ્સ એપ પર આવે છે એટલા લોકો બેસણામાં નથી આવતા..!


એકવાર પાછું વાળીને વિચારવાની જરૂર તો ખરી. પચાસ ઉપરના અમુકતો તો ગમે તેમ કરીને જઈ આવે છે, સામાજિક મર્યાદા એમણે નથી લાંઘી પણ એનાથી નાની ઉમરના છોકરા.


સમાજના ગૌરવ કેટલા સભ્યો ગામમાં છે એનાથી નથી. સમાજના કોઇપણ અવસાન સમયે આપણો સગો ન હોય તો પણ ત્યાં કેટલા જાય છે એમાં છે. જ્યાં મરીને બધાએ જવાનું છે ત્યાં જીવતે જીવ બીજાને કાંધ આપીને જવાની જરૂર છે


જે દિવસે મરણનો વ્યહવાર તૂટશે એ દિવસ પછી સમાજને તુટતો કોઈ નહિ બચાવી શકે.. લગનમાં તો નાચનારા ભાડે લાવ્યા હવે નનામી ઊંચકવા પણ ભાડે માણસો લાવશો..?


ફટ છે.. 

ધિક્કાર છે.. 

એ કહેવાતા સમૃધ્ધ સભ્યસંખ્યા વાળા સમાજને જે નનામી ઊંચકવા માણસો શોધવા પડે કે પછી ભાડે લાવવા પડે એ સ્થિતી આવતી સામે દેખાતી હોવા છતાં હજુ શાહમૃગ વૃત્તિમાથી બહાર નથી આવતો.


તમે પણ વિચારજો ૧૮ વર્ષથી મોટા દીકરા દીકરીને લઈને ક્યારે બેસણા કે સ્મશાને ગયા છો..? 


નહીં લઇ જઈને ભૂલ તો નથી કરતાને..?


સમાજના યુવાનો / સભ્યો મારીવાત ગંભીરતાથી વિચારજો


જય એકલિંગજી


કથાબીજ: વિશાલ ત્રિવેદી…..

Meaning of Veda


Meaning of Veda

वेद शब्द के अर्थ 

वेदों को ‘वेद’ क्यों कहा जाता है? ‘वेद’ शब्द ‘विद्’ धातु से ‘घञ्’ अथवा ‘अच्’ प्रत्यय होकर निष्पन्न होता है। पाणिनीय धातुपाठ में पाँच भिन्न-भिन्न धातुएँ विद् नाम से पढ़ी गयी हैं।

 

१) ‘विद् सत्तायाम्’ (विदँ सत्तायाम्, विद्यते)। इस धातु का अर्थ है ‘होना’। ‘विद्यमान’ (=अस्तित्ववान्) और ‘अविद्यमान’ (=अस्तित्वहीन) शब्द इसी धातु से निष्पन्न हैं। ‘नन्दिग्रहिपचादिभ्यो ल्युणिन्यचः’ (३.१.१३४) सूत्र से कर्ता अर्थ में पचाद्यच् प्रत्यय मानकर ‘विद्यते नित्यम् इति वेदः’ ऐसे व्युत्पत्ति समझनी चाहिये। अर्थात् वेद वह है जो निरन्तर विद्यमान है। वेद अपौरुषेय माने जाते हैं, अत एव वे निरन्तर विद्यमान हैं।

 

२) ‘विद् ज्ञाने’ (विदँ ज्ञाने, वेत्ति)। इस धातु का अर्थ है ‘जानना’। ‘विद्वान्’ (=जाननेवाला) शब्द इसी धातु से निष्पन्न है। ‘अकर्तरि च कारके संज्ञायाम्’ (३.३.१९) इस सूत्र से करण अर्थ में ‘घञ्’ प्रत्यय मानकर ‘वेत्ति अनेन इति वेदः’ ऐसी व्युत्पत्ति समझनी चाहिये। अर्थात् वेद ब्रह्मज्ञान का साधन है।

 

३) ‘विद् लाभे’ (विदॢँ लाभे, विन्दति), इस धातु का अर्थ है प्राप्त करना। ‘गोविन्द’ (=गौओं को प्राप्त करनेवाला अर्थात् श्रीकृष्ण) शब्द इसी धातु से निष्पन्न है। ‘अकर्तरि च कारके संज्ञायाम्’ (३.३.१९) इस सूत्र से करण अर्थ में ‘घञ्’ प्रत्यय मानकर ‘विन्दति अनेन इति वेदः’ ऐसी व्युत्पत्ति समझनी चाहिये। अर्थात् वेद मुक्तिप्राप्ति का साधन है।

 

४) ‘विद् विचारणे’ (विदँ विचारणे, विन्ते), इस धातु का अर्थ है ‘विचार करना’। पुनः ‘अकर्तरि च कारके संज्ञायाम्’ (३.३.१९) इस सूत्र से करण अथवा अधिकरण अर्थ में ‘घञ्’ प्रत्यय मानकर ‘विन्ते अनेन अस्मिन् वा इति वेदः’ ऐसी व्युत्पत्ति समझनी चाहिये। अर्थात् वेद विचार का साधन है और वेद ब्रह्मविचार का आधार है।

 

५) ‘विद् चेतनाख्याननिवासेषु’ (विदँ चेतनाख्याननिवासेषु, वेदयति-ते), इस धातु के तीन अर्थ हैं, ‘जानना’, ‘व्याख्यान करना’, और ‘रहना’। इस पक्ष में भी ‘अकर्तरि च कारके संज्ञायाम्’ (३.३.१९) इस सूत्र से करण या अधिकरण अर्थ में ‘घञ्’ प्रत्यय मानकर ‘वेदयति अनेन अस्मिन् वा इति वेदः’ ऐसी व्युत्पत्ति समझनी चाहिये। अर्थात् वेद ब्रह्मज्ञान और ब्रह्मव्याख्यान का साधन है और ब्रह्म तथा विद्या के निवास का आधार है।

Hanuman Ji is not a Monkey. 


Hanuman Ji is not a Monkey. 

આપ સૌને હનુમાન જયંતીની શુભ કામના…..આજે એક દુખ પણ છે કે હનુમાનજી જેવા મહાન બુદ્ધિનિષ્ઠ ભક્તને આજે પણ સમાજમાં ઘણા લોકો “વાંદરો” જ સમજે છે….જો તમને હનુમાનજી પ્રત્યે દિલમાં થોડી પણ શ્રદ્ધા હોય તો બે મીનીટ કાઢીને આ વાત વાંચો અને બુદ્ધિગમ્ય લાગે તો મિત્રોમાં શેર કરો :

“હનુમાનજી ‘વાંદરો’ નથી” :

================


રામાયણમાં ‘વાનર’ શબ્દ છે એનું આપણે કરી નાંખ્યું, ‘વાંદરો’. ‘वा नर’ એટલે કે ‘નર અથવા’. આ જાતિની વર્તણૂંક એટલી ચંચળ હોય છે કે આપણને એના નર હોવા અંગે શંકા જાય. 

‘વાનર’ એટલે વાંદરો નહિ.

 પૃથ્વી પર અનેક માનવ જાતિઓ વસવાટ કરે છે, જેમાં વાનરની સાથે ‘સર્પ’, ‘નાગ’ વગેરે જાતિનો પણ સમાવેશ થાય છે. 

ઈંદ્રપ્રસ્થ વસાવવા માટે પાંડવોને ખાંડવવન બાળવાની જરુર જણાઈ ત્યારે ત્યાં નાગ જાતિની વસતી રહેતી હતી. અનેક વાર સૂચના આપવા છતાં નાગ લોકોએ વસાહત ખાલી ન કરી આપી ત્યારે વન બાળીને નાગ જાતિનો સફાયો કર્યો છે. 

આપણે જાણીએ છીએ કે ત્યારથી નાગ લોકો પાંડવો પર વેર વાળવા તત્પર રહ્યા છે અને અભિમન્યુના દીકરા પરીક્ષિતને માર્યો ત્યારે તેઓનું વેર શાંત થયું છે.

ખરેખર તો હનુમાન બુદ્ધિમતામ વરિષ્ઠમ છે. 

આપણાં પૂર્વજ વાંદરા હતા એ કલ્પના બોગસ સાબિત થઈ છે. 

વળી અંગ્રેજોએ આપેલી વિકાસની કલ્પના કે વિકાસ સીધી લીટીમાં ‘ફ્રોમ બોટમ ટુ ટોપ’ થાય છે એ વાત પણ બહુ મોટો ભ્રમ છે. 

આપણે પ્રથમ જંગલી હતા અને હવે સુધર્યા છીએ એવું નથી. 

પરંતુ સૃષ્ટિની ગતિ ચક્રાકાર છે અર્થાત ક્યારેક સંસ્કૃતિનો સુવર્ણકાળ હોય છે તો ક્યારેક એનો અધ:પતિત કાળ પણ આવે છે. 

આવું હોય ત્યારે સમસ્ત માનવ જાતિને વાંદરાની અનુગામી અને હનુમાનને વાંદરો ચીતરીને આપણે તેઓનો અક્ષમ્ય અપરાધ કરી રહ્યા છીએ. 

મને એ વાતનો આનંદ છે કે મારા ઘર પાસે ભીડભંજનમારુતિનું મંદિર છે જેમાં હનુમાનજી માનવચહેરાવાળા છે.

હનુમાનજીને આપણે પવનપુત્ર કહીએ છીએ. 

તેઓ રુદ્ર અવતાર તરીકે પણ જાણીતા છે. 

કોઈ વાંદરો ગમે તેટલો વિકાસ કરી લે એ માણસ નથી બની શકતો. 

વાયુપુત્ર જેવા દેવ બનવાનો તો સવાલ જ પેદા નથી થતો. 

આ બાબતની સ્પષ્ટતા આપણા ધર્મગુરુઓ કરતા નથી તેથી અમેરિકા-ઈંગલેંડમાં ભણતા આપણા બાળકોને ખુબ તકલીફ પડે છે. 

‘મંકી ગોડ’ કહીને હનુમાનજીનું તેમજ ‘એલીફંટ ગોડ’ કહીને ગણેશજીનું અપમાન કરીને વિધર્મીઓ ડગલે ને પગલે હિંદુઓની લાગણીઓ દુભાવી રહ્યા છે ત્યારે આ મુદ્દે બૌદ્ધિક સ્પષ્ટતા થઈ જાય એ ઘણું જરુરી છે. 

કોઈ ક્રાંતિકારી ધર્મગુરુએ હનુમાનજીની એવી મૂર્તિની પ્રાણપ્રતિષ્ઠા કરવી જોઈએ કે જેને જોઈને લાગે કે ‘આ હનુમાનજી ખરેખર ‘બુદ્ધિમતામ વરિષ્ઠમ’ છે.’

બુદ્ધિમતામ વરિષ્ઠમ કેવી રીતે ??

==================


લંકા પર હુમલો કરવાનું નક્કી થઈ ચૂક્યું છે. છેલ્લી ઘડીની તૈયારીઓ ચાલે છે. રહસ્યમયી યોજનાઓને આકાર આપવા બન્ને પક્ષો તલપાપડ થઈ રહ્યા છે. 

ત્યારે શત્રુપક્ષમાંથી કોઈ દૂત કે સૈનિક નહિ પણ ખુદ રાવણનો ભાઈ વિરોધી પક્ષને મળવા આવી રહ્યો છે. શા માટે? 

ટોચની ઉત્તેજના સર્જાઈ છે. એને રસ્તામાં જ મારી નાંખવો કે એ શું કરે છે એ જોવું? 

વિભીષણ આવીને કહે છે કે પોતે રામના પક્ષમાં જોડાવા આવ્યો છે. છેલ્લી ઘડીએ કોણ એની વાત પર વિશ્વાસ કરે? 

અત્યાર સુધી રાવણના પક્ષે શા માટે રહ્યો? 

ભાઈનો પક્ષ છોડવામાં શું સ્વાર્થ છે એનો? 

શત્રુપક્ષની ગુપ્ત બાબતો જાણવા પણ એ આવી શક્યો હોઈ શકે! 

વિભીષણ દગો નહિ દે એની શું ખાતરી? 

એવું પણ બને કે ઉતાવળમાં આગંતુકને મારી નાંખવામાં આવે તો શત્રુપક્ષની નબળાઈઓ જાણવાની રહી જાય. શું કરવું? 

રામ નિશ્ચિંત હતા. 

કારણ બુદ્ધિમતામ વરિષ્ઠમ તેઓની સેવામાં હાજર હતા.

રામના પક્ષે અનેક મતો વિભીષણનાં આગમનથી ઉપસ્થિત થયા હતા. કોઈ એક ભૂલ થઈ કે ખેલ ખલાસ. ગણતરીઓ ખોટી પડે તો વિશ્વભરમાં જામેલી પ્રતિષ્ઠા પળભરમાં ખતમ થઈ જાય. 

રામે હનુમાનજીને યાદ કર્યા છે. “હનુમાન, આવ અને વિભીષણને જો. કહે, આપણે શું કરવું?” 

હનુમાનજી ફેસ રિડિંગમાં એક્સપર્ટ હતા. હૃદયના ભાવો ચહેરા પર તેમજ આંખોમાં દેખાયા વિના રહેતા નથી. 

કોઈ લાખ ચાલાકી કરે ચહેરાના ભાવોને છુપાવાની, એ ભલભલાંની આંખમાં ધૂળ નાંખી શકે પરંતુ હનુમાનજી આગળ એની ચાલાકી ચાલી શકે નહિ, એવું રામ જાણતા હતા. 

પછીનો ઈતિહાસ આપણે જાણીએ છીએ. કોઈ કહે, કે “એમાં શું? 

હનુમાનજી લંકામાં ગયા હતા અને વિભીષણના ઘરે તુલસીક્યારો તેમજ ધાર્મિક ચિહ્નો જોયા હતા.” 

થોડું વિચારો: 

ભારત પાકીસ્તાન પર ચડાઈ કરવાનું હોય ત્યારે પાકીસ્તાનનો કોઈ હિંદુ મંદિરનો પુજારી છેલ્લી ઘડીએ ભારતની મદદે આવે તો ભારતીય સેના અધિકારી એની વાત પર વિશ્વાસ કરી લે?

 તો પછી રાજાના ભાઈ પર વિશ્વાસનો તો કોઈ પ્રશ્ન જ નથી.

એ જ રીતે વનવાસ પૂર્ણ થતાં રામ પોતાનાં આગમનનાં સમાચાર ભરતને આપવા હનુમાનને મોકલે છે. જેથી ભરતના ચહેરા પર ગમા-અણગમાનાં ભાવ વાંચીને અયોધ્યા જવું કે પાછા ફરી જવું એ રામ નક્કી કરી શકે. 

રામ હનુમાનને બોલાવે ત્યારે, 

‘હે પ્રાજ્ઞ’, ‘હે ધીર’, ‘હે વીર’, ‘હે રાજનીતિનિપુણ’ વગેરે સંબોધન કરે છે. 

હનુમાન માનસશાસ્ત્ર, રાજનીતિ, સાહિત્ય, તત્વજ્ઞાન વગેરે શાસ્ત્રોના જ્ઞાતા તેમજ અગિયારમાં વ્યાકરણકાર હતા. 

વાલીને માર્યા બાદ સુગ્રીવને ગાદી મળે છે ત્યારે અંગદ રાજ્યના ભાગલા પાડવાનું નક્કી કરે છે ત્યારે હનુમાનની અક્કલ તેમજ મુત્સદ્દીગીરીથી અંગદ માની જાય છે એટલું જ નહિ પણ રાજ્યનો એકનિષ્ઠ સેવક બનીને જીવનપર્યંત કાર્ય કરે છે.

 આ બાબતો હનુમાનજીને બુદ્ધિમતામ વરિષ્ઠમ સાબિત કરે છે. 

આપણે વાંદરાને વાંદરો રહેવા દઈએ અને હનુમાનજીને વિશ્વમાં સાચી પ્રતિષ્ઠા અપાવવા કટિબદ્ધ થઈએ.

જય શ્રી રામ……………જય શ્રી રામ………..

Birth Time of Lord Shree Ram or Raam 


(11 लाख, 96 हजार, 116 वर्ष) श्री राम को उत्पन्न हुए हो गए हैं।

NA KE [NOT] 18 MILLION 

ram ka kaal ganana chaheye bhai abhi tak ka–balmiki ramayan ka

श्री राम

 को उत्पन्न हुए हो गए हैं।

मर्यादा पुरुषोत्तम श्री राम का जन्मकाल –

वेटिकन चाटुकार अज्ञानी पाश्चात्य इतिहासकारों का खंडन


नमस्ते मित्रो,


हमारे भारतवर्ष में अनेको अनेक महापुरुष, ज्ञानी, विद्वान, पराकर्मी राजा महाराजा उत्पन्न होते आये हैं, ये मिटटी कभी वीरो से खाली नहीं रही, कालांतर में भी पृथ्वी राज चौहान, महाराणा प्रताप, भगत सिंह, चंद्रशेखर आजाद सरीखे वीर योद्धा इसी पावन पवित्र मिटटी की गोद से उत्पन्न हुए हैं।


जहाँ तक समझता हु कालांतर में उत्पन्न हुए ये वीर और इनके माता-पिता ने भी किसी न किसी महापुरुष को आदर्श मानकर – इन वीरो में उस महापुरष के संस्कार भरे होंगे। और इस देश भारत के लिए अनेको महापुरषो के आदर्श उपस्थित रहे हैं, सभी महापुरषो के समय पर विचित्र परिस्थितिया रही जिनको उन्होंने उचित रीति से हल किया। जैसे महाभारत काल में योगेश्वर कृष्ण ने शांति बहाल करने की पूर्ण कोशिश की मगर जब धर्म की हानि होते देखि तो युद्ध में पांडवो को विजय दिलवाई। महाराणा प्रताप ने चित्तोड़ की आन बान शान के लिए पूरी जिंदगी संघर्ष किया। ऋषि दयानंद ने देखा देश की हालत बहुत विकट है, आर्य जाती अधम और पाखंड में फंस चुकी थी, भारत गुलामी से त्रस्त था ऐसे में ऋषि ने “स्वराज्य” का बिगुल बजाया। भगत सिंह, आजाद, बिस्मिल अशफ़ाक़ुल्ला खान सरीखे अनेको वीर इस स्वतंत्रता रुपी यज्ञ में अपनी आहुति देने आये।


आखिर ऐसा क्या था जो इन सभी महापुरषो को एक प्रेरणा देता था ?


वो था हमारे इतिहास में उत्पन्न हुए गौरवशाली आदर्श मानव जिन्होंने हमारे भविष्य के लिए अपना वर्त्तमान दांव पर लगाया। वो आज हमारे आदर्श हैं।


ऐसे ही एक महापुरुष के जन्मकाल के समय पर जो लाखो वर्षो से भारतीय जनमानस ही नहीं अपितु दुनिया के सभी मनुष्यो के लिए एक आदर्श रहा है, एक ऐसा मनुष्य जो पुत्र, पति, भाई, मित्र यहाँ तक की एक शत्रु के लिए भी आदर्श बन गया। आज हम ऐसे आदर्श श्री राम के जन्म काल गणना पर विचार करेंगे।


हमारे मर्यादापुरुषोत्तम श्री राम। इनके जन्म काल के विषय में अनेक भ्रांतियां हैं। 

कुछ अंग्रेजी इतिहासकार हमारे सच्चे इतिहास को अपनी वेटिकन चाटुकारिता हेतु नकारते हैं, झूठे तथ्य और बेबुनियाद आधार पर हमारी आस्था पर चोट करते हैं, वामपंथी भी ऐसी ही विकृत मानसिकता से युक्त हैं, वो भी नहीं चाहते की यहाँ का हिन्दू समाज (आर्य जाती) अपने सच्चे इतिहास को जाने, इसीलिए मनमाने और झूठे कुतर्को से झूठ का प्रचार कर हिन्दुओ के मन में भ्रांतियां उत्पन्न करते हैं, नतीजा हिन्दू समाज अपने सत्य इतिहास से दूर होता जाता है। 

आज हम इसी विषय पर कुछ विवेचना करेंगे –


देखिये हमारे पास हमारे इतिहास से जुड़े अनेक तथ्य और ऐतिहासिक ग्रन्थ मौजूद हैं, जो हमारी इतिहास की धरोहर है, कुछ अपवाद जैसे प्रक्षेप हिस्से को छोड़ देवे, तो जो सत्य सिद्धांत हो वो मानने योग्य है चाहे किसी भी पुस्तक में मौजूद हो – जब श्री राम का जन्म काल जानने का प्रयत्न करते हैं तो सबसे पहले हम वाल्मीकि रामायण को प्रमाण मानते हैं आइये देखे वहां क्या लिखा है –


ततो यज्ञे समाप्ते तु ऋतुनां षठ समत्ययुः। 

ततश्च द्वादशे मासे चैत्रं नावमिके तिथौ।। 

नक्षत्रोऽदितिदैवत्ये स्वोच्चसंस्थेषु पंच्चसु। 

ग्रहेषु कर्कट लग्ने वाक्पताविन्दुना सह।। 

कौशल्याजनमद् रामं दिव्य लक्षणं संयुतम्।

लोहिताक्षं महाबाहु रक्तोष्ठम् दुन्दुभिस्वनम्।।

प्रोद्यमाने जगन्न्ााथं सर्व लोक नमस्कृतम। 

(वा. रा. – बालकाण्ड, सर्ग ७, श्लोक १-३)


यज्ञ की समाप्ति के पश्चात् 6 ऋतुएं बीत गईं, तब बारहवें मास चैत्र के शुक्ल पक्ष की नवमी तिथि को पुनर्वसु नक्षत्र एवं कर्क लग्न में कौशल्या देवी ने दिव्य लक्षणों से युक्त श्रीराम को जन्म दिया। उस समय पांच ग्रह अपने-अपने उच्च स्थानों पर विद्यमान थे।


ऋषि वाल्मीकि ने अपनी रामायण में इस प्रकार की ग्रह स्थिति में श्री राम के जन्म का उल्लेख किया है –


सूर्य, मंगल, शनि, बृहस्पति, शुक्र ग्रह मेष मकर तुला कर्क मीन में थे। चैत्र के शुक्ल पक्ष की नवमी तिथि श्री राम की जन्मतिथि होने से अब रामनवमी के नाम से प्रसिद्ध है।


महाभारत से प्रमाण :


महाभारत के अनुसार त्रेता और द्वापर के संधिकाल में श्री राम का जन्म हुआ था।


संध्येश समनुप्राप्ते त्रेतायां द्वापरस्य च। 

अहं दशरथी रामो भविष्यामि जगत्पतिः।। 

(महाभारत शान्तिपव-339/85)


ये श्लोक मिलावटी लगता है लेकिन इतना जरूर है की जो यहाँ त्रेता और द्वापर के संधि काल की बात हो रही है – उसमे सत्यता जरूर प्रतीत होती है क्योंकि इसी संधि का ऐसा ही समय आंकलन वायु महापुराण 98/72) (हरिवंश पुराण 4/41 ब्रह्मांड महापुराण 104/11) में भी दिखाई देता है।


चतुर्विशयुगं चापि विश्वामित्रपुरः सरः। 

रामो दशरथस्याथ पुत्रःपदमायतेक्षणः।।


क्योंकि यहाँ 24वि चतुर्युगी की बात हो रही है जो इस वैवस्वत मनु के काल में आती है – वो मुझे युक्तियुक्त नहीं लगता अतः हम इसी 28वि चतुर्युगी के आधार पर काल गणना करते हैं –


देखिये इस समय वैवस्वत मनु की 28वि चतुर्युगी का कलयुग 5116वा साल यानी विक्रम का 2072 संवत है – यदि यहाँ से गणना की जाए तो –


इस कलयुग के – 5116 वर्ष 


बीत चुके द्वापर के – 8,64,000 वर्ष 


बीत चुके त्रेता के – 12,96,000


श्री राम त्रेता और द्वापर के संधि काल में हुए – तो


8,64,000 + 12,96,000 = 21,60,000 वर्ष


इनका संधि काल = 


21,60,000 / 2 = 10,80,000 वर्ष


अब इसमें संध्याओं का योग करते हैं –


86,400 + 1,29,600 = 2,16,000 / 2 = 1,08,000


(ये युग का दश्वा हिसा है जो एक युग से दूसरे युग का संधि काल होता है अतः इसका आधा पूर्व और आधा पश्चात का लेना होगा )


संधि काल + संध्याओ का योग


10,80,000 + 1,08,000 = 11,88,000 वर्ष


अब इसमें कलयुग के 5116 वर्ष और जोड़ते हैं


11,88,000 + 5116 = 11,96,116 (11 लाख, 96 हजार, 116 वर्ष) श्री राम 

को उत्पन्न हुए हो गए हैं।


ये काल गणना वैवस्वत मनु की 28वि चतुर्युगी के आधार पर है। अतः इतना तो सिद्ध है, ग्यारह लाख, छियानवे हजार एक सौ सौलह वर्ष तो श्री राम के जन्म हुए कम से कम हो ही चुके हैं।


यदि 24वि चतुर्युगी के आधार पर करे तो – ये गणना करोडो वर्ष पूर्व बैठेगी जो तर्कसंगत नहीं होगा क्योंकि अभी हाल में ही अमेरिका के एक खोजी उपग्रह ने श्री रामेश्वरम से श्री लंका तक श्रीराम द्वारा बनाए गए त्रेतायुग के पुल को 17.5 लाख वर्ष पुराना माना है। जो इस 28वि चतुर्युगी के आधार पर निकाले गए श्री राम की जन्म काल गणना से मेल खाता है।


अतः हमें जानना चाहिए की हमारा इतिहास कोई काल्पनिक नहीं – युगो की गणना यदि और सटीक तरीके तथा अनेक ऐतिहासिक ग्रंथो का यदि और अधिक अनुसन्धान और विश्लेषण किया जाए तो हम प्रभु श्री राम के जन्म गणना का और अधिक विश्लेषण करके – मॉडर्न विज्ञानं के आधार पर मेल करवा सकते हैं।


धन्यवाद


आओ लौट चले वेदो की और

%d bloggers like this: